Ο Παναθηναϊκός ολοκλήρωσε μια σημαντική μεταγραφή με την απόκτηση του Αζεντίν Ουναΐ, προσθέτοντας ποιότητα και λύσεις στη μεσοεπιθετική του λειτουργία. Το ρόστερ διαθέτει πλέον πληθώρα επιλογών, επιτρέποντας στην ομάδα να ανταποκριθεί απέναντι σε κάθε τύπο αμυντικής προσέγγισης των αντιπάλων. Η επιστροφή του Μαροκινού μέσου αποτελεί επιθυμία του Γιάννη Αλαφούζου, επιλογή του Στέφανου Κοτσόλη και εισήγηση που ενστερνίστηκε ο Τζέικομπ Νίστρουπ, καλύπτοντας το έλλειμμα φαντασίας και ατομικής ενέργειας.
Ο προπονητής έχει στη διάθεσή του ποδοσφαιριστές με διαφορετικά χαρακτηριστικά, όπως ο Ντέσερς και ο Λιβάι Γκαρσία στην επίθεση, ενώ ο Ουναΐ φέρνει το απρόβλεπτο στοιχείο και την ικανότητα στο ένας εναντίον ενός. Παράλληλα, οι προσθήκες των Κάνγκουα και Λουζά θωρακίζουν τη δημιουργία και την κατοχή, επιτρέποντας στην ομάδα να ξεπερνά την πίεση στο δικό της μισό, λειτουργώντας ως ο παίκτης που συνδέει το δεύτερο στάδιο της ανάπτυξης με την ολοκλήρωση της επίθεσης.
Σε ό,τι αφορά τη χρησιμοποίησή του, η τεχνική ηγεσία προτιμά να του δίνει ελευθερία κινήσεων αποφεύγοντας τα αυστηρά καλούπια. Ειδικά σε διατάξεις με δύο επιθετικούς, ο Μαροκινός τοποθετείται συχνά στα άκρα με σύσταση να συγκλίνει προς τον άξονα, ενώ σύμφωνα με τα στοιχεία της πλατφόρμας ανάλυσης Twelve από την παρουσία του στη Ζιρόνα με δείγμα 1.892 αγωνιστικών λεπτών και σύγκριση με 150 μέσους, κατατάσσεται 3ος στην κατηγορία Providing Teammates, 4ος στην ποιότητα της πάσας και 5ος στην πρόοδο της μπάλας.
Επιπλέον, ο Ουναΐ βρίσκεται στην πρώτη θέση στο Ball Progression βάσει expected threat και 10ος στην αξία μεταφοράς της μπάλας ανά 100 υποδοχές, ενώ διαθέτει υψηλή απόδοση όταν δρα στο αριστερό half-space και γενικότερα στην αριστερή πλευρά ή κεντρικά πίσω από την επίθεση. Ο Παναθηναϊκός επιδιώκει να χτίσει ένα κυριαρχικό σύνολο ικανό να επιβάλλει τον ρυθμό του, αξιοποιώντας την ικανότητα του ποδοσφαιριστή να ξεπερνά γραμμές πίεσης και να προσφέρει λύσεις τελικής πάσας ή εκτέλεσης.