Η είδηση της απώλειας του Γιώργου Βαρδινογιάννη σε ηλικία ενενήντα ετών έφερε στο προσκήνιο την τελευταία συνέντευξη που είχε παραχωρήσει ο ιστορικός ηγέτης του συλλόγου κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Σε αυτή την εξομολόγηση, είχε αναφερθεί στη διαχρονική αγάπη του για το τριφύλλι, η οποία ξεκίνησε από τα μαθητικά του χρόνια λόγω του Λινοξυλάκη, αλλά και στον παθιασμένο τρόπο με τον οποίο διοικούσε την ομάδα διατηρώντας παράλληλα τη φίλαθλη ιδιότητά του.
Ο ίδιος είχε σταθεί στις αποφάσεις που σημάδεψαν την εποχή του, όπως η αναδιάρθρωση των συνδέσμων και η δημιουργία του ΠΑΛΕΦΙΠ γύρω από τη Θύρα 13, τονίζοντας πως ο κόσμος αγκάλιασε το όραμά του. Παράλληλα, είχε ξεκαθαρίσει ότι η οπλοφορία του δεν σχετιζόταν ποτέ με τα ποδοσφαιρικά δρώμενα, χαρακτηρίζοντας ως μυθολογία όσα λέγονταν σχετικά με απειλές. Στο αγωνιστικό κομμάτι, εξήγησε τη φιλοσοφία του γύρω από τις μεταγραφές, υποστηρίζοντας ότι απέφυγε τις υπερβολικές κινήσεις για να μην διαταράσσει τη χημεία του συνόλου που είχε οικοδομηθεί, φέρνοντας ως παράδειγμα τις σπουδαίες ευρωπαϊκές πορείες και τους εγχώριους τίτλους της δεκαετίας του ενενήντα.
Η διοικητική του προσέγγιση χαρακτηριζόταν από αυστηρότητα αλλά και δίκαιη μεταχείριση προς όλες τις ομάδες, ενώ ιδιαίτερη αναφορά είχε κάνει στις σχέσεις του με στελέχη άλλων συλλόγων, όπως ο Νταϊφάς και ο Κωνσταντινίδης. Η πορεία του στον σύλλογο σημαδεύτηκε από την αφοσίωσή του στη βιωσιμότητα και την αγωνιστική σταθερότητα του ποδοσφαιρικού τμήματος.