Ο Γιώργος Βαρδινογιάννης υπήρξε μια από τις πιο εμβληματικές και καθοριστικές φυσιογνωμίες στην ιστορία του Παναθηναϊκού, έχοντας βρεθεί στο τιμόνι της ποδοσφαιρικής ομάδας για περισσότερες από δύο δεκαετίες, από το 1979 έως το 2000. Η παρουσία του συνδέθηκε άρρηκτα με μια περίοδο γεμάτη τίτλους, σπουδαίες ευρωπαϊκές πορείες, αλλά και έντονες συγκρούσεις που απασχόλησαν το ελληνικό ποδόσφαιρο. Η ισχυρή προσωπικότητά του και οι συχνές παρεμβάσεις του τον κατέστησαν έναν από τους πιο πολυσυζητημένους παράγοντες της εποχής, με τους φιλάθλους του συλλόγου να τον αναγνωρίζουν ως τον ηγέτη των μεγάλων επιτυχιών και τους αντιπάλους να τον αντιμετωπίζουν ως μια αμφιλεγόμενη δύναμη.
Η διαδρομή του «Καπετάνιου» σημαδεύτηκε από διάφορα περιστατικά και ιστορίες που απέκτησαν διαστάσεις μύθου στη συλλογική μνήμη. Μεταξύ αυτών ξεχωρίζουν οι διηγήσεις για τις συναντήσεις του με τον τότε προπονητή Γιάτσεκ Γκμοχ στα γραφεία της οδού Αρματολών και Κλεφτών, όπου σύμφωνα με αφηγήσεις συζητούσαν για την αγωνιστική κατάσταση της ομάδας. Παράλληλα, η οπλοφορία του αποτέλεσε αντικείμενο ευρείας συζήτησης και δημοσιευμάτων, με τον ίδιο να διευκρινίζει σε μεταγενέστερη συνέντευξή του ότι οι λόγοι που οπλοφορούσε δεν σχετίζονταν με το ποδόσφαιρο, διαψεύδοντας παράλληλα τα σενάρια περί απειλητικών χειρονομιών.
Κατά τη διάρκεια της θητείας του, ο Παναθηναϊκός βρέθηκε στο επίκεντρο σημαντικών αγωνιστικών και πειθαρχικών υποθέσεων, όπως ο ευρωπαϊκός αποκλεισμός από την Τορίνο το 1985 στο ΟΑΚΑ, ο οποίος συνοδεύτηκε από βαριές καταγγελίες και πειθαρχικές κυρώσεις από την UEFA. Επιπλέον, η σχέση του με μερίδα των οργανωμένων οπαδών πέρασε από σοβαρές κρίσεις, με αποκορύφωμα εντάσεις σε εντός έδρας αναμετρήσεις, όπως το παιχνίδι με την Κόρινθο το 1992 στη Λεωφόρο. Οι προσπάθειές του να επιβάλει νέο πλαίσιο λειτουργίας στη σχέση της ομάδας με τους φιλάθλους, μέσω της ίδρυσης της ΠΑΛΕΦΙΠ και της αντιμετώπισης φαινομένων παρανομίας, προκάλεσαν τριβές που κράτησαν για χρόνια, διαμορφώνοντας τελικά το σύνθετο πορτραίτο μιας πολυτάραχης περιόδου.